Het is één groot complot. En iedereen, je bovenbuurvrouw, je achtertante, zelfs jijzelf doen er aan mee. En, tot voor kort, shit ja, ik ook. Aan de horrorverhalen, het in stand houden van de martelarenmythe, aan de gemene leugen dat bevallen altijd pijn doet.
Gelul.

Lang, lang geleden, laten we zeggen, in de tijd van Adam en Eva, deed bevallen nog geen pijn. Het was net zoiets als poepen en piesen, wat over het algemeen genomen toch niet meer dan een vloek en een zucht hoefde te kosten.
Maar toen, een paar middeleeuwen later, kwamen de boze mannen. Waarom ze precies zo boos waren, weet ik niet, waarschijnlijk waren ze jaloers op ons, van het sterke geslacht. Ze verzonnen ‘de vloek van Eva’: omdat Eva van de verboden vrucht gesnoept had, zouden alle vrouwen voortaan pijn lijden als ze hun kinderen uitpoepten.

Dat was schrikken.

Tenminste, voor alle arme zielen die in God en de boze mannen geloofden. Ze waren zo hard geschrokken dat hun baarmoeders samentrokken en niet meer wisten waar de uitgang was. En ja, dat deed me toch een portie pijn. Ze leden, zoals ze geacht werden te lijden. En zo maakten ze de woorden van de boze mannen waar. Net als hun dochters, en hun dochters, en hun dochters. En iedere generatie deed een schepje bovenop de mythe.

Ik geloof niet in boze mannen. En in God? Ik geloof in elk geval niet dat Hij zo dom is om onze lichamen telkens vast te laten lopen bij een essentiële functie als kinderen baren. Hij is Bill Gates niet, hij is GOD, de enige echte, die zich a. nooit vergist, en b. onze Lieve Vader (dus geen masochistische beul) is. En daarom geloof ik absoluut niet (meer) dat bevallen pijn doet.

Ik ben niet de enige die er zo over denkt, hoor. Waargebeurde succesverhalen genoeg. En niet alleen van indianen (al ben ik natuurlijk ook een indiaan, dat schreef ik hier al) die achter de bosjes hun kinderen uitpoepen om direct weer door te gaan met maïs plukken, maar ook van westerse vriendinnen die hun Sem of Sophie de moderne wereld in swirlen, zonder een kik te geven. Zoek ze maar eens op youtube. Kernwoord: ‘hypnobirthing’. Met dank aan Marie Mongan, de uitvindster van datzelfde hypnobirthing. Zij is God niet, en ook Eva niet, maar wel mijn nieuwe heldin. En in haar wil ik heel, heel, heel graag geloven.

Binnen nu en binnenkort zijn mijn baby en ik aan de beurt om te baren. Hoera! En dan lees je natuurlijk hier ons waargebeurde succesverhaal.

Hier schreef ik over een ander sprookje, over borstvoeding.