RSS Feed

‘10-11 maanden mama’ Category

  1. Praatgroepjes

    juni 8, 2012 by Zmm

    “Hallo, ik ben Drees.” “Hallo, Drees!” “En ik ben, eh, zeg maar, de mama van Luka.” Applaus.

    We zitten in een kringetje. In ons midden spelen onze Lukaatjes, Kareltjes en Carolientjes zoetjes met elkaar. Soms geeft een van de Kareltjes (of Carolientjes, dat is op deze leeftijd moeilijk te zien) een kusje aan een ander Kareltje of Carolientje. Dan lachen we allemaal vertederd. Maar verder beppen, kletsen en keuvelen we héérlijk over eh, mama-dingen. Dingen waarvan andere vrouwen, die geen kinderen hebben, spontaan over hun nek zouden gaan. En over onderwerpen die de oren van onze mannen zouden laten klapperen.

    Praatgroepjes zijn cool. (meer…)


  2. Onzekere mama’s – intuïtie

    juni 5, 2012 by Zmm

    Al zo lang als de mensheid bestaat, doen we het. En ‘het’ betekent in dit geval niet ‘het’, maar ‘kinderen grootbrengen’. Al doen we ‘dat’ (‘het’, als je begrijpt wat ik bedoel) natuurlijk ook altijd al, en is het een voorwaarde voor het krijgen, laat staan het grootbrengen van kinderen. Maar dit verhaal gaat niet over seks. Sorry.

    Kinderen grootbrengen doet de mensheid al langer dan, laten we zeggen, fietsen. Maar toch fietsen we zonder na te denken en zonder te verleren, terwijl we massaal onzeker zijn over ons ouderschap. Raar. (meer…)


  3. Slippend door het ouderschap

    juni 4, 2012 by Zmm

    “Stel je voor: je rijdt, zoals altijd, in de auto naar huis. Maar ineens ligt de hele weg bedekt met sneeuw. Oké, geen probleem, denk je, ik laat me niet afleiden, ik kan nog steeds dezelfde tijd thuis zijn. En het klopt. In opperste concentratie weet je je auto veilig en op tijd naar huis te manoeuvreren. De volgende dag weer en de volgende dag weer. Niets aan de hand. Maar aan het eind van de week ben je wel he-le-maal bekaf.” (meer…)


  4. Borstvoeding is leuk – echt wel

    juni 1, 2012 by Zmm

    Zijn hele lijfje juicht. Opgewonden wurmt het zich uit papa’s handen, het bed op. Als een wedstrijdzwemmer borstcrowlt Luka naar me toe. Hop, hop, hop, in drie slagen heeft hij zijn bestemming bereikt: mij. Hij gunt me nog een glimp van zijn gulzige lachje, voordat hij zijn mond wagenwijd opent. Met alles wat hij heeft stort hij zich op mijn borst.

    Even later sabbelt er een suffend guppie aan mijn tepel. (meer…)


  5. papa-stress, deel 1 – onderhandelhuwelijk

    mei 30, 2012 by Zmm

    Shit, mijn onderbroek zit tussen mijn billen. Het is waarschijnlijk 2.00 uur ‘s nachts en Luka drinkt. Ik lig op mijn rechterarm en ondersteun hem met mijn linker. Eigenlijk liggen we perfect. Bijna. Het enige dat alles verpest is die stomme onderbroek. Ik kan Luka niet loslaten. Stel je voor dat hij wakker wordt. Misschien kan Floris even? Nee, dat kan ik hem niet vragen. Dat snap ik ook wel. Op dit tijdstip mag die arme man toch wel eventjes genieten van zijn nachtrust? Hij heeft het ook niet bepaald rustig.

    In Volkskrant Magazine stond dit weekend een artikel over het onderhandelhuwelijk, de ‘als-jij-dit-doet-dan-doe-ik-dat’-relatie.

    Die van Floris en mij was heel lang zo geregeld: ik deed de borstvoeding, hij de rest. (meer…)


  6. ‘Langvoedster’ bij EenVandaag

    mei 28, 2012 by Zmm

    Bij EenVandaag probeerden ze vandaag een discussie te ontketenen over lang je baby aan de borst houden. Daarvoor hadden ze een ‘langvoedster’ uit Almere uit hun hoge redactiehoed getoverd, die bij deze gebombardeerd werd tot rondborstig boegbeeld van lang voedend Nederland. Haar peuter was al ‘bijna drie’. Twee dus. (meer…)


  7. Nooit meer alleen, deel 1 – Onbetaalbaar

    mei 27, 2012 by Zmm

    I used to say, I and me

    Now it’s us

    Now it’s we

    (Ben, The Jackson Five)

    Wij zijn altijd samen. Als een duo. Het bekt niet echt lekker, ‘Drees & Luka’ of ‘Luka & Drees’. Misschien hadden we dat in overweging moeten nemen bij het kiezen van de naam van ons kindje. Hoewel ‘Luka en ik’ weer helemaal niet zo slecht klinkt.

    Elk moment, iedere dag delen we samen. En je weet, samen is niet alleen.

    • In bed ‘s nachts voel ik Luka’s buikje zachtjes tegen het mijne op en neer gaan. Zijn hand op mijn schouder, zijn voet tegen mijn heup.
    • Doe ik even later mijn ogen open, dan zie ik als eerste die van hem. Of zijn kont, als hij alvast begonnen is met spelen.
    • Ja, ook als ik naar de wc ga, kruipt Luka op schoot. Hij probeert een glimp op te vangen van wat er beneden gebeurt. (meer…)