(10 dagen mama)

Floris en ik houden van eten. Het is onze grootste hobby en we waren niet van plan die op te geven na de komst van de baby. Nee, we waren van plan van Luka het flexibelste en gezelligste kindje van het land te maken en gewoon bij ons aan, op of onder de tafel te schuiven en samen van meerdere gangen te genieten.

Dus toen die dinsdag weer de mooiste dag van het jaar voorspeld was, legde ik Luka nonchalant aan de borst, stifte mijn lippen, ging nog een keer extra naar de wc, checkte drie keer de luiertas (toch nog een extra dekentje/luiertje/hydrofiel/reservepakje), trok mijn nieuwe borstvoedingstrui aan, twijfelde over de draagdoek of kinderwagen, en een uurtje later zat onze nieuwe tafelgenoot dan eindelijk in de maxi cosi en zetten we koers richting strand.

Net als de rest van Nederland.

Dus was de keuken van De Staat dicht.
En nee, er was zelfs geen frietje te krijgen, ook niet voor hongerige jonge moeders met hun hongerige baby’s. Ook niet als ze dit hun allereerste allerlangstverwachte uitje had moeten worden, en hun gedroomde wereld als een luchtkasteel in de westenwind weg zou waaien als dit zou mislukken. Zelfs niet als ze de verkeerde keuze hadden gemaakt tijdens het draagdoek-kinderwagen-dilemma en nu met een mooie, maar totaal onhandige kinderwagen door het zand ploegden en de dichtstbijzijnde volgende strandtent voor hen onbereikbaar was.

Floris begon de luiertas uit te pakken. Net alsof daar iets eetbaars in zat. Hij zou hooguit een sultana vinden. En zes luiers, een verschoningsmatrasje, een pakje billendoekjes, een spuugdoekje, twee hydrofiels, twee setjes babykleertjes, een nieuwe speen, billen- en tepelzalf, een paraplu en zoogcompressen.

Hij haalde het er allemaal uit.
Hij pakte Luka uit de kinderwagen.
Hij legde de spullen waar het kind lag en legde het kind waar de spullen lagen.
In de tas.
Het paste als een vuist op het oog. Luka lag perfect en sliep lief door.
Floris hing de tas aan zijn zijn rechterarm en bood mij zijn linker. Samen liepen we door het zand, naar de volgende strandtent. En bij De Kwartel bestelden we het grootste stuk rood vlees, medium gebakken, dat ze hadden.