Tekening van een hert dat huiltDaar zit ik dan.
“Een aangeschoten hert,” zo noemt Floris mij. Inderdaad lijken het net schotwonden, de gaten in mijn rechterborst. Eentje is zo groot als een knikker, de ander als een flinke bonk. Ik wist niet dat de operatie zo’n schade aan zou richten, had gedacht dat ze een sneetje zouden snijden, de pus eruit zouden persen en klaar. Niet dus. Een abces van het formaat mandarijn laat zich niet zo gemakkelijk wegmoffelen. Dus hebben ze hem keurig leeggelepeld. Daar zit ik dan.
Luka is klaar om te drinken. Hij begint dorst te krijgen en we hadden afgesproken dat hij nu weer voor het echie mag, na de operatie, terug aan de tiet. Ook al zitten er twee gaten in. Niet aan denken. Denk aan je vriendinnen. “Waarom stop je niet met de borstvoeding?” vraagt de één. “Gun jezelf toch wat rust,” vindt de ander. Ik schud mijn hoofd en slik mijn tranen weg. Dat nooit. Nu ik Luka zes weken aan de borst heb mogen voeden, de oververmoeidheid, de kloofjes en dit achterlijke abces heb overwonnen, zal ik doorgaan ook. En genieten. Verdomme.

Daar zit ik dan.
Ik ben bang. Voor zijn vingertjes, die scherpe nageltjes die mijn borst zullen grijpen zoals alleen die van Luka mijn borst kunnen grijpen. Ze zullen de wond groter maken. Daarom bind ik Luka’s armpjes vast. Met een bakerdoekje. Bakerbaby’s zijn eenzame baby’s, heb ik geleerd. “Maar ik laat je niet alleen, lieve Luka. Nooit.” In zijn ogen onrust en onbegrip.

Daar zit ik dan.
Mijn lippen trillen, mijn handen beven, mijn knieën knikken. Luka ligt als een zeehondje in mijn armen. Als een huiler, zoals dat heet. Zijn hoofdje beweegt links, rechts, links. Hij zoekt mijn borst. Mijn borst met gaten. Mijn pijnlijke borst met gaten. Hij hapt ernaar. Ik trek me terug. Een druppel. Zweet, een traan. Waarom stop ik niet met de borstvoeding?

Daar zit ik dan.
Luka zuigt zich vast aan mijn borst. Aan mijn borst met gaten. Hij zuigt. En zuigt. Om zijn mond een half lachje, zijn wangen bol en blozend, de ogen smal en versuft. Natuurlijk stop ik niet met de borstvoeding. Dat nooit. Ik geniet. Verdomme.

Lees hier ‘Lessen over borstvoeding’.

[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]