Toen:
Toen we nog zorg- en kinderloos waren, wisten we zeker dat we niet zoals andere vaders en moeders zouden worden. Ik zou bijvoorbeeld, kinderen of geen kinderen, altijd sexy blijven.

Oh oh, ik zag ze gaan; die vrouwen met de uitgelubberde sportbroek van hun man over hun al even uitgelubberde billen of, erger, dezelfde Oililly-jassen als hun dochters in combinatie met een blije Teletubby-kinder-rugzak. Ik verzocht Floris en mijn vriendinnen om me wakker te schudden als de vrouw in mij net zo dreigde in te dutten.

En nu:
Ik begon goed. De 24-7 zorg voor een baby, niet slapen of eten en borstvoeding bleken uitstekend voor de lijn. Ik was slanker dan voor de zwangerschap. Toen Floris me een week na de geboorte verraste met een schattig cocktailjurkje, maatje S, zaten we samen haast te janken van geluk: mijn oude, sexy ik was er nog. En hoe.

Ik zag er dan misschien wel uit als mijn oude, sexy ik, maar voelde me niet bepaald zo. Ik voelde me moe. Vertwijfeld. Mijn borsten waren pijnlijk, ontstoken en/of lek. Beha’s werden verboden. Ik stemde mijn kleding niet af op de smaak van Floris, maar op die van Luka, die elk moment mijn borsten ontbloot kon willen hebben. Ik schakelde over naar borstvoedingstruien en –topjes. Tenminste, buitenshuis. Binnen droeg ik het liefst een oud overhemd van mijn vriend. Luchtig voor de borstjes en makkelijk voor Luka. Sexy? Het maakte me eigenlijk niet zo veel uit. Ik had toch geen zin in seks. Als Luka eens klaar was met mijn borsten, had ik echt geen zin dat Floris er weer aan kwam hangen.

Toen kwam de chocola. Kwam het door het zinktekort, veroorzaakt door borstvoeding? Of kwam het doordat het gewoon zo verdomd lekker is? Ik kreeg een ontiegelijke, ontembare, onstilbare trek in chocolade. Ik verorberde met gemak twee repen pure Tony’s Chocolonely’s (wat deze verslaving even duur maakte als mijn vroegere rookverslaving). Maatje S werd M, werd L.

Kleding passen was niet makkelijk, met Luka in de draagdoek, dus werd het wijkfiliaal van de HEMA mijn hofleverancier. Voor scheren had ik het te druk. En voor make-up ook. Bovendien, Luka was de enige die het zag.

Het is genoeg geweest. Vanaf nu ga ik elke week naar de BabyCarryWorkout, totdat ik een ons weeg, en/of de MILF ben die ik ooit wilde zijn.

Ik had heus wel een poging gedaan tot sporten. Lees hier hoe die mislukte. En hier lees je hoe ik probeerde een MILF te zijn.
Lees ook over mijn andere goede voornemens:
Goede voornemens 1 – Ik zal blijven reizen
Goede voornemens 2 – Ik zal blijven stappen
Goede voornemens 3 – Ik zal blijven werken