Natuurlijk ouderschap is geweldig, in ieder geval bij je eerste kindje. Maar met twee, wordt ‘ballen in de lucht houden’ ineens acrobatiek. Deel vier in de serie: over samen slapen.

Samen slapen

Zo zag ik het voor me: Met z’n viertjes zouden we lepeltje-lepeltje-lepeltje-lepeltje liggen. En als ik mij om wilde draaien, zouden we als dominosteentjes gezamenlijk omdraaien. Immers, wij waren als gezin een eenheid. 

In de praktijk: Terwijl ik probeer te rusten met baby Jep, dendert grote broer Luka door het bed. Hij springt op en over matras, mama en baby. Ik vraag me af of hij het wel leuk vindt, hij kijkt er niet echt blij bij. Ik trouwens ook niet. Ik vraag Luka om te komen liggen. Vriendelijk. Hij springt door. Ik vraag het nog eens. Harder nu. Hij springt door. Ik vraag het nog eens. Schreeuwend. Hij springt door. Landt op Jep. Ik spring uit mijn vel en met de baby het bed uit. Jep huilt. Luka huilt. Ik huil. Wij huilen.

Meer lezen over samen slapen of over seks en samen slapen?