RSS Feed

Posts Tagged ‘papa-stress’

  1. Voorpret versus nu

    januari 4, 2013 by Zmm

    (1,5 jaar mama)

    Ik kan niet wachten op de dag dat hij hele zinnen maakt, eindelijk in zijn brandweerlaarsjes past, of met zijn loopfietsje van een helling afsjeest – en dat zonder te vallen. Ik bedoel, hij is nu al leuk, maar straks, over een paar jaartjes, dan wordt het pas echt bal, met die Luka. Let maar op. (meer…)


  2. Slippend door het ouderschap

    juni 4, 2012 by Zmm

    “Stel je voor: je rijdt, zoals altijd, in de auto naar huis. Maar ineens ligt de hele weg bedekt met sneeuw. Oké, geen probleem, denk je, ik laat me niet afleiden, ik kan nog steeds dezelfde tijd thuis zijn. En het klopt. In opperste concentratie weet je je auto veilig en op tijd naar huis te manoeuvreren. De volgende dag weer en de volgende dag weer. Niets aan de hand. Maar aan het eind van de week ben je wel he-le-maal bekaf.” (meer…)


  3. papa-stress, deel 1 – onderhandelhuwelijk

    mei 30, 2012 by Zmm

    Shit, mijn onderbroek zit tussen mijn billen. Het is waarschijnlijk 2.00 uur ‘s nachts en Luka drinkt. Ik lig op mijn rechterarm en ondersteun hem met mijn linker. Eigenlijk liggen we perfect. Bijna. Het enige dat alles verpest is die stomme onderbroek. Ik kan Luka niet loslaten. Stel je voor dat hij wakker wordt. Misschien kan Floris even? Nee, dat kan ik hem niet vragen. Dat snap ik ook wel. Op dit tijdstip mag die arme man toch wel eventjes genieten van zijn nachtrust? Hij heeft het ook niet bepaald rustig.

    In Volkskrant Magazine stond dit weekend een artikel over het onderhandelhuwelijk, de ‘als-jij-dit-doet-dan-doe-ik-dat’-relatie.

    Die van Floris en mij was heel lang zo geregeld: ik deed de borstvoeding, hij de rest. (meer…)


  4. Papa-stress, deel 2 – zwarte vlekken

    mei 30, 2012 by Zmm

    [7 weken mama]

    “Drees, pak jij Luka even van me aan.” Hè, ik ging net poging 634 doen om een tijdschriftje te lezen. We hadden toch afgesproken dat ik uit mocht rusten? Mocht ik voor één keer even patiënt zijn? Die borstoperatie was nog maar twee dagen geleden. Maar toen keek ik Floris in zijn ogen. Er was iets mee. Iets waardoor ik mijn weerwoord inslikte. (meer…)