RSS Feed

Voordat de engel ons kindje werd

25 mei 2018 by Zmm

“Mama, zullen we Numi een pilletje geven, zodat ze voor altijd blijft zoals ze nu is? Dat ze stopt met groeien?” Luka heeft best goede ideeën, vind ik. Al is het wel jammer van die snoezige bloemenlaarsjes die al klaar staan voor Numi’s eerste regenplassen.

Een nieuwe wens dan maar: “Ik wil dat ze leert praten voordat dat gaatje in haar hoofd dicht is.” Hij bedoelt haar fontanel. “Dan kan ze ons vertellen hoe het in de hemel is, bij de andere engeltjes.” 

Mijn zoon en ik geloven dat elke baby eerst een soort van engeltje is, voordat ze naar de aarde komt. Haar fontanel is het lijntje met de hemel, dat steeds dunner wordt, naarmate haar voetjes steviger op de aarde landen. Hoe kleiner dat ‘gaatje in haar hoofd’, hoe minder Numi zich kan herinneren. En, balen voor haar grote broer, dat zal waarschijnlijk gebeuren voordat ze een beetje zinvol verslag kan doen van hoe het daarboven was.

Wat zou ons engeltje vertellen als ze kon? Zou ze beschrijven hoe het er daar uitzag? Donkerpaars, wit, of juist met alle kleuren van de regenboog? Ze zou vertellen hoe ze, samen met de andere donskopjes, op stralen van licht koppeltjeduikelde. Dat ze zich over de rand van het hemelgewelf bogen, de wolkenvitrage opzij schoven, en ons stiekem bespiedden. “Ik zag de plek waar ik geboren zou worden.”

Zou ze vertellen waarom ze voor ons gekozen heeft? Wat ze in ons zag? Ons aardse geploeter en gefoeter, of juist de simpele zielen die wij zijn? Het werk dat nog gedaan moest worden voordat ik haar moeder mocht worden. Waarom ze wel in mijn buik kwam, maar ook weer weg ging. “Er was nog niet genoeg ruimte voor mij, mama. Daarom ging ik weer heel even terug om met opa sterrentikkertje te doen.” Met opa, mijn vader? Ze zou fluisteren: “Hij is daar niet meer eenzaam en bang, mama, want in de hemel hoeft niemand eenzaam of bang te zijn.”

Numi zou beloven om dit keer te blijven. Om als familie ons pad te lopen, te rennen en te huppelen. Om met Jep, Luka, en hun lego te spelen. En om in de plassen te stampen.

Nee, er bestaat geen pil voor ons donskopje, maar hopelijk blijft ze voor altijd wie ze is. Een aardsengel met regenlaarzen.

Lees ook: ‘Kinderen kiezen hun eigen ouders‘ en ‘Je kinderen zijn je kinderen niet‘.

 

 


Reageren? »

Nog geen reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>